بدون عنوان

مامان ارشین سلام مطالب مربوط به دخترعزیزت راخواندم ازقسمت های اولش انرژی گرفتم امااخرمطلب تان ناامیدم کرد من هم مثل شما مادرهستم مادر یک دختر چهار ساله ولی عقایدشمارانسبت به دخترم ندارم دوست ندارم کلیشه ای حرف بزنم ولی احساس میکنم ازشرایط زندگی تان راضی نیستید مابرده عقایدخودمان هستیم تا نخواهیم ازادنمیشویم من صحبتهایتان رابه حساب خستگی ویکنواختی شرایط زندگی میگذارم بچه ها قبل ازرفتن به مدرسه خیلی وابسته اند مخصوصا مادر واین خیلی برای مادران سخت است وازازادیشان میکاهد ووقتشان دراختیار خودشان نیست ولی همیشه این طور نیست به عنوان خواهرکوچکترشما توصیه میکنم برای اموری که دوست دارید وقت بگذاریدکه به مرور این وقت بیشترمیشودخیلی اززنان ما ازمردها موفق ترندچون انها عقاید شما راندارند خود من هم اگرمیخواستم درجامعه حاضرشوم بیش ازحال موفق بودم ولی درحال حاضر اگردرخانه باشم وبچه داری وخانه داری کنم ارامش بیشتری دارم چون وظیفه اول من این است وبعدها به فکرفعالیت اجتماعی هم خواهم بود چون بچه ام الان خیلی به من نیازداردخواهش میکنم روی عقایدتان فکر کنید ناامیدنباشیدبه زن بودن خود افتخارکنید انتخاب بردگی وازادبودن به خودما بستگی دارداگرپرحرفی کردم عذرمیخواهم انشءالله ارشین جان همیشه پرانرژی وسرحال باشد